اسلایدر

> دبستان دخترانه شهدای لودریچه

دبستان دخترانه شهدای لودریچه



[ چهارشنبه 11 فروردین 1395 ] [ 10:44 ب.ظ ] [ شهدای لودریچه ]

من قرأ القرآن و هو شابٌ مومن اختلط القرآن بلحمه و دمه.

هر کس قرآن را تلاوت کند در حالی که جوانی مومن باشد قرآن با گوشت و خون او آمیخته می­گردد. امام صادق علیه السلام

 

دانش اموزان گرامی ( خانم ثنا صادقیان - سماء داوری - عرفانه رفیعی -عطیه احمدی -مریم صادقی-معصومه ابراهیمی - )


خدا را شاکریم که رشحات نورانی دریای پر برکت قرآن شامل حالمان شد. و تقدیر خداوند بر این تعلق یافت، که درجهت تعمیم و تعمیق فرهنگ قرآنی تلاشی هرچند ناچیز نمائیم.
نظر به اینکه شما عزیزان  توفیق داشته اید با حضور ارزنده خود  و در اجرای مسابقات قرآنی تلاش بی دریغ داشته باشید، بر خود لازم می دانیم بابت حضور سبزتان ازشما عزیزان  تقدیر وتشکر نماییم.  و کسب مقام برتر این دور از مسابقات راتبریک گفته و آرزوی توفیقات روزافزون شما را در احیاء بصیرت و معرفت قرآنی درسایه الطاف بی دریغ الهی مسئلت داریم .

 




[ یکشنبه 24 بهمن 1395 ] [ 09:28 ب.ظ ] [ شهدای لودریچه ]

برای دیدن گزارش فعالیتهای دهه فجر
 روی عکس فوق کلیک کنید



[ شنبه 23 بهمن 1395 ] [ 09:58 ب.ظ ] [ شهدای لودریچه ]
Image result for ‫شهادت زهرا‬‎



[ پنجشنبه 21 بهمن 1395 ] [ 10:42 ب.ظ ] [ شهدای لودریچه ]

بر چهره پر ز نور مهدی صلوات      بر جان و دل صبور مهدی صلوات
تا امر فرج شود مهیا بفرست        بهر فرج و ظهور مهدی صلوات


 پیامک ها ی زیبا مخصوص نیمه شعبان و تولد امام زمان(عج)



[ یکشنبه 17 بهمن 1395 ] [ 10:45 ب.ظ ] [ شهدای لودریچه ]
[ پنجشنبه 14 بهمن 1395 ] [ 10:58 ب.ظ ] [ شهدای لودریچه ]
[ دوشنبه 11 بهمن 1395 ] [ 10:56 ب.ظ ] [ شهدای لودریچه ]

مشاركت والدین در تكالیف درسی فرزندان

همه والدین باید نسبت به تكالیف مدرسه و امور تحصیلی فرزندشان بسیار حساس و دقیق بوده و با دور اندیشی و آینده نگری و نیز واقع بینی كلیه نیاز های كودك را درك نموده و سعی كنند با تشویق و ترغیب او یار و یاورش باشند.

متاسفانه برخی والدین در این زمینه راه افراط و تفریط را می پیمایند برخی ها كه خود را نا علاج و در مانده احساس می كنند

 تلاش می كنند برای كشاندن كودك به مسیر صحیح مطالعه و تمرین و ممارست مطالب درسی از زور و خشونت و تنبیه بهره بجویند تا بتوانند به هدف خود دست یابند اما از نكته مهم در این زمینه  غافلند و آن اینكه علت  و سرچشمه بسیاری از نا بسامانیها و عقده های موجود در كودك همین مسئله است پس پدر و مادر ان بهتر است حربه ترس و خشونت را كنار گذاشته و با مهر و محبت ، شوقی در دل كوچك و معصوم كودك برای تحصیل علم و آموختن ادب بیآفرینند و بقول حافظ:

درخت دوستی بنشان كه كام دل ببار آرد                   نهال دشمنی بر كن كه رنج بی شمار آرد

و تنها در اینصورت است كه قادر خواهید بود به وظیفه اصلی خود كه همانا راهنمایی درست و اصولی كودك و پرورش جسم و روح او است دست می یابید و به داشتن فرزندی نمونه و مسولیت پذیر افتخار كنید.

برخی از والدین نیز پا را فراتر نهاده و چون دلشان نمی خواهد ذره ای از غم و اندوه و ناراحتی را در سیما و چهره ی فرزندشان ببینند خودشان را موظف و مكلف به انجام تكالیف درسی او می كنند تا مبادا كودك با نوشتن تكالیف زیاد دستش خسته شود اما باید توجه نمود كه كودك همیشه والدینش را مغز متفكر خود می داند پس اگر پدر و مادر فقط نقش مشاور و راهنمایی كننده را در كارها داشته باشد كارهای كودك به گردن خودش می افتد و مجبور می شود آنها را انجام دهد در نتیجه اعتماد به نفس او بالا رفته و یقینآ بسوی تكامل فكری و هوشی نیز پیش خواهد رفت ..

پس اگر می خواهید در امور تحصیلی فرزندتان مشاركت كنید به چند مورد مهم ذیل عنایت داشته باشید:

1-شما مشوق و راهنما باشید و پاسخ همه مسائل را براحتی و آسانی در اختیار كودك قرار ندهید  سعی نكنید با دلسوزی بی موقع و بیش از حد جلوی خلاقیت و ابتكار و نوآوری در او گرفته شود بلكه با طرح سولاتی ذهن او را به چالش وادارید تا فرزندتان در آینده ذهنی باز و خلاق داشته باشد.

2-ارتباط مستمر شما والدین عزیز با مربیان زحمتكش و دلسوز مدارس قطعآ در پیشرفت تحصیلی فرزندتان بسیار موثر است چون بهتر می توانید با اهداف مربی آشنا شده و از تجربیات آنها در این زمینه سود بجویید.

3- فضای حاكم برخانواده را به یك محیط گرم و دل انگیزو دوشت داشتنی  تبدیل كنید و با فراهم نمودن امكانت تحصیلی برای فرزندتان او را در دستیابی و رسیدن به اهدافش یاری كنید.

4- به نمرات درسی كودك زیاد حساس نباشید و از ابتدا به او بیآموزید آنچه برایتان بیشتر اهمیت و ارزش دارد تلاش و فعالیت اوست و یقین داشته باشید این كار علاوه بر موفقیت تحصیلی در بدست آوردن سایر مهارت های  زندگی آینده بسیار تاثیر گذار خواهد بود



[ شنبه 9 بهمن 1395 ] [ 12:11 ق.ظ ] [ شهدای لودریچه ]



چگونه به فرزندان عذرخواهی را آموزش دهیم

شاید تصور کنید عذرخواهی فقط عبارتی ساده است و اگر فرزندتان در قبال کار اشتباهی که انجام داده است به شما بگوید: «مرا ببخش»، واقعا به اشتباه خود پی برده است.

 

ممکن است متعجب شوید اما باید بدانید عذرخواهی هیچ گاه ساده نیست – حتی برای بزرگسالان – اما برای یک کودک سخت ترین بخش این است که بداند عذرخواهی به چه معناست و چه لزومی دارد؟

تلاش زیادی لازم است تا شما با مهربانی و آرامش به فرزندتان عذرخواستن را بیاموزید. پس برای این کار:



● از فرزندان کوچک تر شروع کنید
۱) آن ها را متوجه کنید که چرا عذرخواهی لازم است؟ فرزندان کوچک تر به خصوص کودکان نوپا و در سنین قبل از دبستان، بسیار خودمحورند و به عکس العمل کودکان دیگر در برابر کاری که انجام داده اند، توجه ندارند. به کودک خود به آرامی توضیح دهید که حرفی که زده یا کاری که انجام داده به بدن، وسایل یا احساسات شخص دیگری صدمه زده است.
۲) قدم به قدم آموزش بدهید. تنها گفتن این که «بگو ببخشید» برای یک کودک بی معناست مگر این که بداند مفهومی که پشت این جمله است چیست؟ در ابتدا ممکن است این طور به نظر بیاید که کودک صرفا کلمات را بعد از شما تکرار می کند، تا زمانی که خودش یاد بگیرد مستقل و به جا از آن استفاده کند.
برای مثال: «من وقتی عروسکت را از تو گرفتم باعث شدم گریه کنی، متاسفم که تو را ناراحت کردم، چه طور می توانم جبران کنم؟»
۳) وقتی خودتان اشتباهی می کنید، از کودکتان عذرخواهی کنید. هیچ ابزار آموزشی قوی تر از این نیست که شما رفتاری را که انتظار دارید از فرزندتان ببینید برایش شبیه سازی کنید. از کلماتی استفاده کنید که فرزندتان بفهمد شما از کاری که انجام داده اید ناراحت هستید و مسئولیت آن را پذیرفته اید. جمله هایی مانند: «من متأسفم که سرت داد کشیدم. خیلی از این کار ناراحت شدم و سعی می کنم دیگر این کار را تکرار نکنم.»
۴) به فرزندتان کمک کنید تا اشتباهی را که انجام داده است، جبران کند، مانند این که به دوست او کمک کنید تا برج اسباب بازی که کودک شما به آن ضربه زده و خراب کرده است، دوباره درست کند. یا نقاشی که او را خط خطی اش کرده است، دوباره بکشد. نکته مهم این است که او بفهمد اشتباه هایی که انجام می دهد تنها با گفتن کلمه «ببخشید» اصلاح نخواهد شد.
● به فرزندان بزرگ تر عذرخواهی را بیاموزید
۱) از فرزند بزرگ تر خود انتظار بیشتری در این باره داشته باشید. چون سنش بالاتر است باید بداند مفهومی که در پس عذرخواهی وجود دارد، چیست. بنابراین، او نخواهد توانست با زیر لب گفتن یک «ببخشید»، کار را تمام کند و از آن بگذرد.
۲) به فرزند خود بیاموزید که یک عذرخواهی صحیح، باید همراه با توضیحی درباره آن اشتباه باشد. توصیفی مبنی بر این که چرا آن کار اشتباه بود و باید عذرخواهی کند. برای مثال: «من متأسفم که از کیف شما پول برداشتم. من باید اول از شما اجازه می گرفتم و برای شما احترام قایل می شدم. امیدوارم که من را ببخشید.»
۳) از پافشاری بر عذرخواهی کودک اجتناب کنید. متاسفانه حقیقت این است که ما همیشه از کاری که انجام می دهیم متأسف و پشیمان نیستیم، فرزندانمان نیز همین طور! نتیجه چنین اصراری این خواهد بود که کودک یاد می گیرد گفتن کلمه «ببخشید» راهی برای فرار از مشکلاتی است که باعث آن شده است.
۴) به دنبال روش های بالاتری از جبران کردن باشید. یاد گرفتن «عذرخواهی» به این معنی است که شما مسئولیت و عواقب کاری را که انجام داده اید، پذیرفته اید. یک پنجره شکسته شده، باید تعمیر و هزینه اش پرداخت شود. یک گوشواره گم شده است، باید جایگزین شود و اگر به احساس کسی ضربه خورده است، باید از راه مناسبی جبران شود.





[ چهارشنبه 6 بهمن 1395 ] [ 12:13 ق.ظ ] [ شهدای لودریچه ]
جشن تکلیف 



[ دوشنبه 4 بهمن 1395 ] [ 11:40 ب.ظ ] [ شهدای لودریچه ]

مشارکت فعال خانواده ها در جلسات انجمن اولیا و مربیان

افزایش ارتباط نزدیک بین خانه و مدرسه فواید فراوانی دارد از جمله اینکه هم والدین و هم معلمان نشان داده اند که احساس احترام متقابل بین خانه و مدرسه، رضایت بیشتری را به وجود میآورد.

والدین و معلمان همواره به کمک هم سعی داشته اند روابط جدی و موثری میان خود برقرار کنند، زیرا اکثر والدین و اولیای مدرسه هدف های مشترکی را در قبال کودکان و نوجوانان دنبال می کنند. آنها می خواهند به نوجوانان کمک کنند تا افرادی مستقل بار بیایند، از تعلیم و تربیت صحیح برخوردار شوند، انسان های بی تفاوتی در جامعه نباشند و از نظر اخلا قی احساس مسوولیت کنند. پس چرا خانه و مدرسه نتوانسته اند به طور موفقیتآمیزی با هم همکاری کنند و به این هدف های والا ی انسانی برسند؟ داشتن معلمان با کفایت، تدریس اصولی، ارتباط صحیح با خانه، برگزاری جلسات مشاوره با اولیا و ایجاد فرصت هایی برای والدین به منظور آشنایی با مشکلا ت و مسائل مدرسه، از جمله انتظارات والدین از یک مدرسه مطلوب است. 
افزایش ارتباط نزدیک بین خانه و مدرسه فواید فراوانی دارد از جمله اینکه هم والدین و هم معلمان نشان داده اند که احساس احترام متقابل بین خانه و مدرسه، رضایت بیشتری را به وجود میآورد. با این حال گاهی اوقات معلمان و کادر آموزشی مدرسه فراموش می کنند که والدین نیازمند به آنان هستند، چون بعضی از والدین کوششی در امر تحصیل فرزندانشان نمی کنند و کمتر به این موضوع می اندیشند که آیا عملکردشان در قبال وضع تحصیلی فرزندان مناسب است؟ 
به هنگام ارتباط رو در رو معلمان متناسب با موقعیت عمل می کنند، بنابراین به وجود آوردن احساس مسوولیت اولیه بر عهده مدرسه است. معلمان باید احترام ویژه ای برای اولیا، نظریات آنان و شرکتشان در حل مسائل قائل شوند. یکی از متداول ترین و موثرترین روش ها برای جذب مشارکت والدین در امور مدرسه، توسعه انجمن های اولیا و مربیان در مدارس است. هدف از این کار این است که برای والدین و معلمان موقعیتی فراهم آید تا با یکدیگر ملا قات کرده و درباره مسائل تبادل نظر کنند. بنابراین معلمان می توانند کمک کنند تا جلسه انجمن اولیا و مربیان برای والدین ارزشمند و مفید باشد. به منظور، تسهیل مشارکت فعال و گسترده اولیا مدیر آموزشگاه باید امکان حضور تمام معلمان را فراهم نماید و مطمئن شود که همه اعضا از هدف کلی جلسه برداشت مشترکی دارند معلمان و کادر آموزشی مدارس باید برای برگزاری جلسه آمادگی لا زم را داشته باشند و مسائل مورد بحث را تعیین کنند و فضای جلسه را به گونه ای مهیا سازند که اولیا احساس راحتی کامل نمایند، زیرا نقش انجمن به خصوص در حل و فصل مسائل تربیتی و آموزشی دانشآموزان حائز اهمیت است. بنابراین معلمان باید پیشینه گردآوری شده درباره یک کودک را به دقت مرور کنند و کارنامه ای از نتایج فعالیت های شاگرد را به اولیا ارائه دهند. روش های مشارکت والدین در مسائل مدرسه نباید به گونه ای برنامه ریزی شود که فقط اولیا جواب گوی نیازهای مدرسه باشند بدون آن که نیازهای والدین در نظر گرفته شود. به منظور رفع این مشکل و برای پاسخگویی بیشتر به نیازهای اولیای علا قه مند به شرکت اولیا در جلساتی با حضور مسوولا ن مدرسه که در امور آموزشی کودکان موثر است، شرکت در برنامه های آموزشی که برای اولیا ارائه می شود و نیز همکاری در حل مسائل شخصی کودکان، از جمله فعالیت های والدین در جهت موفقیت تحصیلی و تربیتی فرزندان است. برای والدینی که با موقعیت های آموزشی راحت برخورد می کنند و نیازشان این است که در فرآیند تدریس شرکت فعال داشته باشند. فعالیت داوطلبانه ممکن است مناسب ترین راه حل باشد. به طور کلی مسوولا ن مدرسه نیازمند یافتن راه هایی هستند که جلسات اولیا و مربیان را به گونه ای برگزار کنند که مجالسی برای سهیم شدن در امر تصمیم گیری و حل مشکلا ت مدرسه باشد. 
● 
پیشنهادها: 
۱ خانواده ها هنگام ثبت نام فرزند خود، ضعف ها و قابلیت های او را مشخص کنند. 

۲در پایان هر نوبت، از تک تک والدین درمورد مشکلا ت و پیشرفت های دانشآموزان نظر خواهی شود واین نظرات در جلسات انجمن اولیا و مربیان مدرسه جمع بندی گردد. 

۳ به مدارس امکان انتشار و فروش نشریات داخلی داده شود. در این نشریات به جای پرداختن به مسائلی کلی، مشکلا ت خاص مدرسه عنوان شود با دانشآموزان، خانواده ها و مربیان مصاحبه شود و دانشآموزان موفق و پدر و مادرهای فعال مورد تشویق قرار بگیرند. 

۴ نقاطی برای اردوهای تفریحی و آموزشی تعیین شود که دانشآموزان بتوانند همراه خانواده و آموزگاران خود از امکانات آن استفاده کنند. 

۵ درهر مدرسه یک مشاور خانواده معرفی شود تا اولیا بتوانند مشکلا ت خود را با او در میان بگذارند. 

۶نشریاتی که برای والدین منتشر می شوند، تقویت شود و اولیا به مشترک شدن ترغیب گردند. 

۷اولیای دانشآموزان هر کلا س، نماینده ای از بین خود تعیین کنند که بتوانند به صورت حضوری یا تلفنی با اوتماس بگیرند. 

۸برای والدین دانشآموزان هر پایه برنامه تلویزیونی خاصی تدارک شود. 

۹ کتاب های مناسب هر پایه برمنبای محتویات کتاب های درسی به اولیا معرفی شود تا بتوانند بر حسب لزوم اطلا عات جانبی فرزندان خود را در زمینه مورد نیاز افزایش دهند. 

۱۰ مرکزی برای تهیه و فروش کتاب ها و وسایل و ابزارهای مورد نیاز دانشآموزان معرفی شود. 

۱۱افراد جامعه دریابند که باید برای افزایش کیفیت آموزش همیاری کنند. 

۱۲ از طریق جلب مشارکت مردم و واگذاری پاره ای از خدمات آموزشی به بخش خصوصی، ترتیبی اتخاذ شود که مدارس، با توجه به ابتکارات و کمک های اولیا خدمات فوق برنامه ای ارائه دهند و هیچ یک از این خدمات، بار اضافی بر دوش بودجه عمومی نگذارد. 

۱۳با وضع قوانین خاص، به وزارتخانه ها و موسسات و شرکت های دولتی اجازه داده شود، اموال بلا استفاده یا اسقاط خود را در اختیار مدارس قرار دهند. 

۱۴با تنظیم پرسشنامه، از والدین خواسته شود تخصص های خود را بیان کنند وبه صورت دقیق مشخص کنند که به چه صورت، در چه زمانی و در کدام زمینه می توانند به مدرسه کمک کنند. 

۱۵ کسانی که در ساخت و تجهیز مدارس همکاری و کمک می کنند، به جامعه معرفی شوند. 

۱۶ یک سیستم کارآمد برای پاسخ گویی و اطلا ع رسانی به والدین در مورد فرزندان پی ریزی گردد. 

۱۷ از آنجایی که بی توجهی بعضی از والدین به وضعیت فرزندان معلول مشکلا ت اقتصادی والدین می باشد، لذا ارائه خدمات حمایتی، رفاهی به خانواده ها امری اجتناب ناپذیر است. 

۱۸ برنامه ای توسط رسانه های گروهی خصوصا رادیو و تلویزیون برای آگاه سازی والدین نسبت به مسائل فرزندان در نظر گرفته شود.





[ شنبه 2 بهمن 1395 ] [ 12:16 ق.ظ ] [ شهدای لودریچه ]
Image result for ‫تسلیت برای اتشنشانهای پلاسکو‬‎


[ پنجشنبه 30 دی 1395 ] [ 09:59 ب.ظ ] [ شهدای لودریچه ]

چگونه والدین بهتری باشیم؟؟؟؟


 

ما در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که به دلایل مختلف والدین نمی‌توانند، نمی‌خواهند یا نمی‌دانند چطور با کودکشان رفتار کنند.

در نتیجه بسیاری از کودکان امروزی نه تنها بی‌ادب، مخرب و حرف گوش نکن می‌شوند، بلکه خود والدین نیز گرفتار دردسرهای آتی و حاصل از پیش نگرفتن تدابیر مناسب می‌شوند. برای اینکه شما هم چنان والدینی نباشید، برخی راهکار‌ها و راهنماییهای پی آمده ممکن است سودمند باشد.

۱. ثابت قدم باشید. حرفتان را عوض نکنید. سست و ضعیف نباشید. اگر فرزندتان فکر کند که بعد از ده بار صدا کردن، می‌تواند بیاید و جوابتان را بدهد، هر دفعه باید ده بار صدایش کنید تا بیاید.

۲. مرزگذاری کنید. یک تحقیق در مدرسه‌ای انجام شد که بدین قرار بود: وقتی زنگ تفریح زده می‌شد بچه‌ها به حیاط می‌ریختند و اطراف حیاط بازی می‌کردند و می‌خندیدند و بعد از زنگ تفریح به کلاس برمی گشتند. فردای آن روز حصارهای اطراف حیاط برداشته شد. تغییری که ایجاد شد چشمگیر بود. چون بچه‌ها به مرکز حیاط آمده و با اضطراب و ناامنی و نه مثل همیشه در حیاط بازی می‌کردند. روز بعد که حصار‌ها دوباره سر جایشان گذاشته شدند، دوباره بچه‌ها با شادی و امنیت بازی می‌کردند.

بچه‌ها ذاتاً نمی‌خواهند در دنیایی بدون مرز زندگی کنند. آن‌ها دوست دارند والدینشان برایشان محدودیت و مرز بگذارند، از آن‌ها محافظت کنند، به آن‌ها غذا بدهند و بزرگشان کنند.

۳. در داخل مرزهای مناسب، بگذارید بچه‌ها کارشان را بکنند. زیاد به آن‌ها گیر ندهید. اغلب والدین دوست دارند که بچه‌هایشان ورژن کوچکی از خودشان باشند. چنین توقعاتی معمولاً به ناامیدی ختم می‌شوند.

۴. رفتارهای مثبت را تشویق کنید. دنبال کارهای خوب بچه باشید و او را تحسین کنید. در هر  فرصتی کارهای خوب او را تشویق کنید و از او تعریف کنید.

۵. شورش را بیشتر از اشتباهات سرزنش کنید. درست است که بعضی وقت‌ها اشتباهات مکرر باید عواقب منفی داشته باشند، ولی در کل این رفتار بچه است که از همه مهم‌تر است و باید درست شکل بگیرد.

۶. هرگز نگذارید بچه یکی از والدین را به جان دیگری بیندازد. اگر مادر بچه به کاری نه بگوید و بچه بداند که پدرش اجازه آن کار را می‌دهد، حتماً انجامش خواهد داد و در خانه ناپایداری و هرج و مرج ایجاد می‌شود. باید به بچه‌ها یاد داد که پدر و مادر هر دو قدرتی مساوی دارند و اگر یکی از آن‌ها نه بگوید جواب قطعاً نه است. این قضیه در موقعیت‌های طلاق سخت‌تر می‌شود، ولی بخاطر بچه‌ها والدین باید اختلافات را کنار بگذارند و با هم هماهنگ باشند.

۷. رفتاری که از بچه انتظار دارید را خودتان هم انجام دهید. بچه رفتارهای والدینشان را الگو قرار می‌دهند. اگر ببینند که شما دروغ می‌گویید، تقلب می‌کنید، فحش می‌دهید، دزدی می‌کنید یا حتی انتخاب‌های نادرستی در مورد سلامتی و سبک زندگیتان دارید، فکر می‌کنند که اشکالی ندارد آن‌ها هم‌‌ همان کار را بکنند. اگر شما و همسرتان دعوا‌هایتان را با داد زدن حل کنید، آن‌ها هم همین کار را خواهند کرد. شما باید آخرین و تنها الگوی بچه‌هایتان باشید




[ یکشنبه 26 دی 1395 ] [ 09:58 ب.ظ ] [ شهدای لودریچه ]
تصاویر اولین مرحله طرح مدام





طبقه بندی: شورای دانش اموزی،
[ شنبه 25 دی 1395 ] [ 08:54 ب.ظ ] [ شهدای لودریچه ]
Image result for ‫هفته شورا های آموزش و پرورش‬‎



[ جمعه 24 دی 1395 ] [ 09:55 ب.ظ ] [ شهدای لودریچه ]
جشنواره غذای سالم در هفته تغذیه سالم

بازدید انجمن در این روز



[ سه شنبه 21 دی 1395 ] [ 11:39 ب.ظ ] [ شهدای لودریچه ]
.: Weblog Themes By Weblog Skin :.

تعداد کل صفحات : 148 :: 1 2 3 4 5 6 7 ...

درباره وبلاگ



آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب
ای چاره ی درخواستگان ادرکنی / ای مونس و یار بی کسان ادرکنی من بی کسم و خسته و مهجور و ضعیف / یا حضرت صاحب الزمان ادرکنی . . و در ظهور ارباب و مولای ما؛ امام زمان(عج) تعجیل بفرما، و به ما توفیق بهره بردن از فضایل این ماه عنایت فرما، و تمام مریضها را به حرمت این ماه شفا بده، و مشکلات و گرفتاری تمام شیعیان را برطرف بفرما. آمین ربّ العالمین